Wątpliwości prawne co do tej stawki wielu specjalistów z zakresu ekonomii przedstawiało już w latach 2010-2011.
Szersze zainteresowanie prawników stawką pojawiło się wówczas, gdy pierw przy okazji pandemii COVID stawka ta spadła do poziomu praktycznie zerowego, po czym w 2022 r. przebijała wszelkie granice zdrowego rozsądku.
Ta szersza analiza pozwoliła ustalić, że:
• wskaźnik WIBOR nie odzwierciedlał realnych kosztów pozyskania pieniądza i nie miał oparcia w rzeczywiście zawartych transakcjach,
• zastosowana zmienna stopa procentowa przenosiła w całości ryzyko kontraktowe na stronę słabszą umowy – kredytobiorcę;
• banki naruszały obowiązki informacyjne względem kredytobiorców, m.in. nie informując ich o możliwości zaciągnięcia kredytu ze stałym oprocentowaniem.
Ponadto, przez wiele lat stawka ta nie posiada żadnego otoczenia prawnego, funkcjonując jednie w przestrzeni (nie)rynkowej („nie” – gdyż banki nie stosowały jej między sobą dla udzielanych pożyczek, choć powinny).
Bank ustalały WIBOR wewnętrznie, bez właściwej procedury nadzoru, z administratorem stawki funkcjonującym w formule „tablicy informacyjnej”.
Pole do manipulacji w przestrzeni między deklarowaną stawką a faktycznym źródłem finansowania kredytu/pożyczki było zatem ogromne, a rozbieżności na poziomie nawet 0,1-0,2 p.p. generowały dla banków dodatkowe miliardy zysków.
Poza wątpliwościami co do natury WIBOR, w przeciągu ostatnich 5-10 lat TSUE uwypuklił w swoich wyrokach pojęcie kryterium przejrzystości, które w kontekście kredytów złotówkowych z WIBOR-em jest niezwykle istotne. Sąd Europejski wymaga bowiem, aby bank – jako przedsiębiorca – prawidłowo pouczył konsumenta – słabszą stronę – o konsekwencjach podejmowanej czynności. Bank musi zatem podać informację o ryzyku zmiennej stopy procentowej, jego skali, historii kształtowania stawki we wcześniejszych latach, prognoz na lat następne, konsekwencji dla raty wzrostu stawki o 100 czy nawet 200%.
Konsument powinien również wiedzieć co to jest WIBOR, skąd jest brany i jak jest ustalany, skoro to główny czynnik wpływający na kosztowność kredytu.
Wszystko powyższe daje wystarczający powód, aby postawić umowy złotowe z WIBOR-em niejako „w stan oskarżenia”. I my właśnie tym się zajmujemy.
Podważenie umowy kredytu złotowego ze zmiennym oprocentowaniem wymaga podjęcia konkretnych kroków prawnych. W tym artykule przedstawimy Ci, jak wygląda cała procedura – od pierwszej wizyty
Już od wejścia Polski do Unii Europejskiej i angażu w europejskie struktury prawne, przekonujemy się, jak duży wpływ na sytuację milionów Polaków posiada orzecznictwo Trybunały
Dużo w przestrzeni medialnej mówi się ostatnio o możliwości kwestionowania umów kredytów/pożyczek złotowych. Przytłaczająca ich większość opierała się na oprocentowaniu zmiennym, a częścią zmienną tego
