Wątpliwości prawne co do tej stawki wielu specjalistów z zakresu ekonomii przedstawiało już w latach 2010-2011.
Szersze zainteresowanie prawników stawką pojawiło się wówczas, gdy pierw przy okazji pandemii COVID stawka ta spadła do poziomu praktycznie zerowego, po czym w 2022 r. przebijała wszelkie granice zdrowego rozsądku.
Ta szersza analiza pozwoliła ustalić, że:
• wskaźnik WIBOR nie odzwierciedlał realnych kosztów pozyskania pieniądza i nie miał oparcia w rzeczywiście zawartych transakcjach,
• zastosowana zmienna stopa procentowa przenosiła w całości ryzyko kontraktowe na stronę słabszą umowy – kredytobiorcę;
• banki naruszały obowiązki informacyjne względem kredytobiorców, m.in. nie informując ich o możliwości zaciągnięcia kredytu ze stałym oprocentowaniem.
Ponadto, przez wiele lat stawka ta nie posiada żadnego otoczenia prawnego, funkcjonując jednie w przestrzeni (nie)rynkowej („nie” – gdyż banki nie stosowały jej między sobą dla udzielanych pożyczek, choć powinny).
Bank ustalały WIBOR wewnętrznie, bez właściwej procedury nadzoru, z administratorem stawki funkcjonującym w formule „tablicy informacyjnej”.
Pole do manipulacji w przestrzeni między deklarowaną stawką a faktycznym źródłem finansowania kredytu/pożyczki było zatem ogromne, a rozbieżności na poziomie nawet 0,1-0,2 p.p. generowały dla banków dodatkowe miliardy zysków.
Poza wątpliwościami co do natury WIBOR, w przeciągu ostatnich 5-10 lat TSUE uwypuklił w swoich wyrokach pojęcie kryterium przejrzystości, które w kontekście kredytów złotówkowych z WIBOR-em jest niezwykle istotne. Sąd Europejski wymaga bowiem, aby bank – jako przedsiębiorca – prawidłowo pouczył konsumenta – słabszą stronę – o konsekwencjach podejmowanej czynności. Bank musi zatem podać informację o ryzyku zmiennej stopy procentowej, jego skali, historii kształtowania stawki we wcześniejszych latach, prognoz na lat następne, konsekwencji dla raty wzrostu stawki o 100 czy nawet 200%.
Konsument powinien również wiedzieć co to jest WIBOR, skąd jest brany i jak jest ustalany, skoro to główny czynnik wpływający na kosztowność kredytu.
Wszystko powyższe daje wystarczający powód, aby postawić umowy złotowe z WIBOR-em niejako „w stan oskarżenia”. I my właśnie tym się zajmujemy.
W sporach dotyczących WIBOR przez długi czas skupiano się na samej metodologii wyliczania wskaźnika, zarzucając mu podatność na manipulacje ze strony sektora bankowego czy niezgodność
Podważenie umowy kredytu złotowego ze zmiennym oprocentowaniem wymaga podjęcia konkretnych kroków prawnych. W tym artykule przedstawimy Ci, jak wygląda cała procedura – od pierwszej wizyty
Już od wejścia Polski do Unii Europejskiej i angażu w europejskie struktury prawne, przekonujemy się, jak duży wpływ na sytuację milionów Polaków posiada orzecznictwo Trybunały
Dużo w przestrzeni medialnej mówi się ostatnio o możliwości kwestionowania umów kredytów/pożyczek złotowych. Przytłaczająca ich większość opierała się na oprocentowaniu zmiennym, a częścią zmienną tego
