Sankcja kredytu darmowego ma przeciwdziałać nieprawidłowemu informowaniu konsumenta co do najistotniejszych parametrów zawieranej umowy.
Jest efektem wdrożenia dyrektywy unijnej, która dawała prawo wyboru sankcji dla polskiego ustawodawcy. Ten zdecydował się na najbardziej dolegliwą, czyli na pozbawienie banku prawa do jakichkolwiek odsetek pobranych w przeszłości i do pobrania na przyszłość. Bank nie może też pobierać od konsumenta kosztów okołokredytowych (np. prowizje, ubezpieczenia). Zwraca się tylko kapitał i to w ratach, z uwzględnieniem okresu kredytowania.
Sankcja ta dotyczy kredytów/pożyczek o mniejszym kalibrze, tj. do kwoty 255 tysięcy złotych, a w niektórych przypadkach także dla równowartość w złotych kwoty 75 tysięcy euro z dnia zawarcia umowy.
Kredyt/pożyczka nie mogą być hipoteczne, aby stosować do nich sankcję kredytu darmowego, chyba że były zawierane przed 22 lipca 2017 roku – wówczas hipoteka nie stanowi ograniczenia. Można z niej skorzystać do 1 roku od całkowitej spłaty kredytu/pożyczki.
Najczęstsze naruszenia stanowią błędne określenie całkowitej kwoty kredytu, błędne wyliczenie rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania oraz nieprawidłowości w informowaniu o zasadach oprocentowania kredytu.
Nie jest istotny rozmiar czy waga błędu banku – sankcja kredytu darmowego ma charakter zero-jedynkowy.
Badamy wnikliwie każdą umowę, aby umożliwić Tobie skorzystanie z tej preferencyjnej ścieżki „ucięcia” wszelkich kosztów kredytu/pożyczki.
Wybierając kredyt hipoteczny, skupiamy się zazwyczaj na wysokości oprocentowania. Im niższa marża, tym kredyt wydaje się tańszy i bardziej atrakcyjny. Tymczasem sama wartość liczbowa odsetek
