W ostatnich tygodniach odnotowaliśmy dwa spektakularne sukcesy w sprawach dotyczących kredytów złotowych – w jednej sprawie dotyczącej sankcji kredytu darmowego, a w drugiej – dotyczącej kredytu hipotecznego oprocentowanego stawką WIBOR.
Kredyt złotowy – wygrana sprawa nr. 1
W pierwszej ze spraw – wyrokiem Sądu Rejonowego Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 17 marca 2026 r., sygn. akt: IX C 1882/25, doszło do oddalenia powództwa banku o zwrot debetu na karcie kredytowej w ramach zakreślonego limitu.
Sąd przyznał rację argumentom naszego klienta przywoływanym w oświadczeniu o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego oraz w odpowiedzi na pozew.
Sprawa jest o tyle ciekawa, że nie dotyczyła dość popularnej linii argumentacyjnej w sprawach sankcji kredytu darmowego o niedopuszczalności oprocentowania kosztów okołokredytowych.
Zarzuty do umowy zasadzały się na bezprawnym określeniu zasad zmiany opłat i prowizji oraz zasad zmiany oprocentowania zobowiązania.
Co znamienne, postępowanie dotyczyło umowy z 2019 r., gdy banki przykładały już znacznie większą wagę do zasad formułowania kontraktów.
Sąd uznał złożone oświadczenie o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego za skuteczne, wskutek czego wypowiedzenie bankowe nie odniosło skutku prawnego, a ponadto bank nie wykazał, że jego roszczenie było wymagalne.
Nowa ustawa o kredycie konsumenckim – co zmienia dla kredytobiorców?
Kredyt złotowy – wygrana sprawa nr. 2
W drugiej sprawie natomiast Sąd Okręgowy w Poznaniu postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2026 r., sygn. akt: XVIII C 645/26 w sprawie dotyczącej kredytu złotówkowego oprocentowanego w oparciu o WIBOR wstrzymał egzekucję z nieruchomości mieszkalnej naszych klientów, gdzie planowany termin licytacji upływał… 27 kwietnia 2026 roku. Korzystne rozstrzygnięcie zapadło zatem w ostatniej chwili przed bezpowrotnym pozbawieniem klientów jedynego ich miejsca zamieszkania.
O kunszcie prawnym osiągniętego efektu świadczy fakt, że wcześniej toczyło się już postępowanie z udziałem kredytobiorców i banku, gdzie bank uzyskał prawomocny korzystny dla siebie wyrok, który zresztą windykował za pośrednictwem komornika (pozew nie uderza zatem w łatwiejszy do zakwestionowania bankowy tytuł egzekucyjny, lecz w pełnoprawny wyrok sądowy).
Kluczem do „wznowienia” sprawy była kwestia braku podnoszenia we wcześniejszym postępowaniu przez klientów względem banku deklaracji co do abuzywności zapisów dotyczących oprocentowania kredytu WIBOR-em.
Oświadczenie to stanowiło nową okoliczność uzasadniającą wytoczenie pozwu o pozbawienie wyroku wykonalności, którą sąd w zapadłym postanowieniu w pełni zaaprobował.
Skontaktuj się z nami
Wnioski nasuwają się same – nigdy nie jest za późno, aby spróbować wyjść z beznadziejnej wręcz sytuacji! Potrzeba do tego jednak dobrego prawnika.
Jeśli mierzysz się z podobnymi sytuacjami jak opisane w powyższych orzeczeniach – napisz do nas! Sprawdzimy, czy Tobie również możemy pomóc!
Filip Olejniczak
radca prawny
Zdjęcie: Andrea Piacquadio
***
Wyrok TSUE w sprawie C-744/24 w szczegółach (Sankcja kredytu darmowego)
W dniu 23 kwietnia 2026 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał wyrok w sprawie C-744/24, którego przedmiotem była ocena zgodności z dyrektywą 2008/48/EWG (dyrektywa dotycząca kredytu konsumenckiego) praktyki banków polegającej na pobieraniu odsetek od kwoty obejmującej poza kapitałem kredytu pozaodsetkowe koszty kredytu, czyli od kwoty, której nie została wypłacona kredytobiorcy do swobodnego korzystania [Czytaj dalej…]
